Moralność z papieru

Robiąc sobie świąteczną przerwę od lektur, wyjątkowo chcę zająć się filmem. Popularnym i szeroko reklamowanym serialem z Netfliksa pt. „Dom z papieru”, dowodzącym, że w dziedzinie kina popularnego Hiszpania wysunęła się na czoło europejskiej stawki.

Film opowiadający o brawurowych akcjach opryszków pod wodzą samozwańczego Profesora, mimo chwilowych załamań i dłużyzn, w piątym sezonie brawurowo dobiegł końca, wystawiając znakomitą laurkę twórcom dowodzącym, że potrafili znaleźć wyjście nawet z sytuacji bez wyjścia. Jest w tym serialu coś, co kocham w sensacji najbardziej – pojedynek mózgów, nie pięści. Intelektualista w masce według projektu Salwadora Dali potrafi przewidzieć prawie wszystko i zawsze znajdować się pół kroku przed pościgiem. Umie podporządkować swoją niesforna czeredę, a także przeciągnąć na swą stronę niejednego z przeciwników. Jednocześnie w zadziwiający sposób umie zaskarbić sobie sympatię społeczeństwa, które nie opowiada się po stronie