Wojna Chocimska roku Pańskiego 1621. 400 lat temu Polska obroniła Europę przed islamem 

„Rok teraźniejszy 1621 stał się ojczyźnie naszej wiecznie pamiętnym, przyniósłszy jej nową i pierwszą, a całemu światu straszną turecką wojnę. (…) Oto Osman, cesarz turecki, bujną młodością swoją uwiedziony i potęgą państw swoich nadęty, a bardziej bechtany płochymi lekkomyślnych konsyliarzów swych namowami, jako raz więc przeciwko ojczyźnie naszej w głowie sobie uknował, tak z jadu zażartego i zawziętego uporu nic nie opuścił, aż pod Chocimiem stanął”. 

Przez ponad sto lat Rzeczpospolita i Wysoka Porta, z respektem traktując rywala, dbały o utrzymanie pokoju. Gdy Kozacy, formalnie poddani Korony, złupili posiadłości tureckie, Istambuł spuszczał sfory Tatarów, którzy w odwecie pustoszyli województwa ruskie. Prawdziwym polem rywalizacji były księstwa naddunajskie, które każda ze stron traktowała jako swoją strefę wpływów. Ale dopóki w Polsce dominowała postawa antyhabsburska, kolejni sułtani przyzwalali, by to Rzeczpospolita wpływała na obsadę tronu