Między heroizmem a kolaboracją

Spór o istotę PRL-u natężeniem przypomina trwającą od stuleci dyskusję „bić się czy nie bić?” oraz dylemat „kto bardziej przyczynił się do upadku I RP – swoi czy obcy?” W pracy pt. „Sprzeczne narracje” głos w debacie zabrali znani historycy: Jerzy Eisler, Piotr Gontarczyk, Paweł Kowal, Andrzej Paczkowski, Robert Spałek, Jan Żaryn.

Lista autorów wskazuje, że w tej rozprawie występują prawie wyłącznie prokuratorzy, a teza, że PRL była normalnym państwem, wprawnie uzależnionym przez większego sąsiada, ale rządzonym przez Polaków i dla Polaków, choć popularna w dość szerokich kręgach, nie znajduje adwokata. Jest bezdyskusyjne, że w wyniku II wojny światowej i zdrady aliantów Polska dostała się pod okupację Armii Czerwonej (od 1946 r. Armia Radziecka), która pozostała w niej aż do lat 90. W tym podbitym kraju funkcjonowały dwie możliwe opcje: oporu i kolaboracji. Z czasem sytuacja się skomplikowała. Opór zbrojny ustał, opozycja znikła, a nastroje zaczęły