Siła przewodnia i bratnia współpraca. Zmiany w konstytucji PRL roku 1976

„Akcji przygotowawczej do Kongresu Zjednoczeniowego towarzyszyć będzie dalsza akcja oczyszczania szeregów partyjnych od elementów obcych i przypadkowych, które przedostały się do obu partii w okresie ich masowego wzrostu, przy osłabieniu czujności ideologicznej i braku istotnych wymagań, jakie stawiać musi awangarda rewolucyjna wobec własnych swych szeregów” – tak Bierut opisywał przygotowania do utworzenia nowej partii. Te słowa w komunistycznej nowomowie oznaczały, że partia nie będzie tolerować żadnej dyskusji, różnicy poglądów, że jedyną „prawdą” będzie ta ogłaszana w Moskwie. Jedynym prawdziwym słowem w nazwie powstającej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej było słowo „partia”. U szczytu swej potęgi PZPR wpisała się nawet do konstytucji PRL. 

Po sfałszowanym referendum z czerwca 1946 roku, po sfałszowanych wyborach ze stycznia roku 1947, po zabiciu kilkudziesięciu i po wsadzeniu do więzień kilkuset tysięcy swych przeciwników, po objęciu represjami