Dystopia nadciąga

Coraz częściej, gdy fantastyka sięga po opisywanie przyszłości, proponowany obraz nie jest utopią, lecz ponurą dystopią. Pesymistyczna wersją dziejów ludzkości i, co gorsze od utopii, bardziej prawdopodobna. Na jej tle ideał komunistyczny wydawał się radosny – tylko droga do niego usiana trupami – ale później nastąpić miał raj na Ziemi.

Tyle że bez surowego Boga. Równość, dobrobyt, każdemu według potrzeb, wszystko wspólne – łącznie z żonami. Projekt potknął się o drobiazg – o naturę ludzką. Najpierw nie wyszło ze wspólnymi żonami, potem o swoje prawa upomniała się własność, Bóg nie dał się do końca zabić i cały marksizm diabli wzięli. Niestety, nie do końca. Jego późni wyznawcy dokonali transformacji i ze zdwojoną siłą zajęli się dewastacją natury ludzkiej. Na pierwszy ogień poszły prawa naturalne i równie naturalne instytucje. Podział płci, rodzina, tradycja, historia, religia. Wbrew pozorom, kiedy funkcjonuje dekalog, istnieją nieprzekraczalne tabu, a