Miłość matki

Współczesna popkultura przyzwyczaiła nas do tego, że więzi rodzinne nie istnieją, związki międzyludzkie są krótkotrwałe i przeważnie patologiczne, a rodzice i dzieci żyją w różnych światach, między którymi rzadko dochodzi do komunikacji. Chyba że zdarza się tragedia.

„Córka” Michelle Frances jest kryminałem ze wszech miar nietypowym. Zarówno ze względu na konstrukcję, jak główne postacie. Bohaterka – Becky – sympatyczna dziewczyna u progu obiecującej kariery, ginie już w jednej z pierwszych scen, a rolę wiodącej postaci przejmuje Kate – jej samotna matka, słabo wykształcona proletariuszka, od zawsze wykorzystywana przez życie. Śmierć córki uznaje za nieszczęśliwy wypadek wynikły z braku lusterek i niedbałości szofera ciężarówki. Rozpoczyna walkę z przedsiębiorstwem transportowym w trosce o zwiększenie bezpieczeństwa, zauważa elementy przeoczone przez policję (praktycznie nie było żadnego dochodzenia). Odkrywa, że nic nie było przypadkiem – jej córka –