Florencki pokłon Medyceuszy. Trzej Królowie

W XV wieku w Bazylei, w trakcie soboru Kościoła Powszechnego, który miał przejść do historii pod nazwą Bazylejsko-Ferrarsko-Florencki (1431–1445), odbył się symboliczny pogrzeb polskiego króla Władysława Jagiełły. Zebrani płakali, nuncjusz ich pocieszał. Potem z wielu różnych powodów obrady soboru zostały przesunięte do Ferrary, a następnie do Florencji. Wtedy właśnie doszło tam do wydarzeń, które wpisały się w dzieje celebrowania orszaku i Pokłonu Trzech Króli, tak istotnego i dla miasta, i dla rządzących nim Medyceuszy, i dla historii sztuki…

Mamy rok 1439 – Florencja tętni życiem. Ze wszystkich stron Europy i świata przybywają goście i uczestnicy soboru, którego głównym zadaniem jest doprowadzenie do tego, by Kościoły – rzymskokatolicki oraz grecki – po wielu wiekach schizmy złączyć na powrót w jedno ciało. Kogóż widzimy w różnokolorowym, wielojęzycznym, gwarnym tłumie? Są wysłannicy z odległych krajów – jest delegacja prawosławnych metropolitów Kijowa,