Marcin Wolski

Istnieje mnóstwo proroctw, wizji i objawień dotyczących bliższej i dalszej przyszłości Polski wraz z otaczającym ją światem. Powstały dość dawno i wówczas zostały utrwalone, trudno więc podejrzewać późniejsze korekty, mimo że dotyczą zjawisk, które zaistniały długo po tym, jak zmarli ich autorzy.

W pracy Wincentego Łaszewskiego „Duchowa misja Polski” znajdujemy ogromny zestaw świadectw od XVII wieku po czasy współczesne. Wśród ich autorów – choć może powinno się raczej mówić się o przekaźnikach, jako że większość informacji ma pochodzić z ust Matki Boskiej albo Jej Syna – znajdujemy wybitne postaci historyczne, jak kardynałowie Wyszyński i Hlond, papież Karol Wojtyła, święci i błogosławieni Kościoła (choćby Ojciec Pio, s. Faustyna czy s. Łucja z Fatimy), liczni mistycy i jasnowidze z księdzem Klimuszko na czele. Są też wizjonerzy zagraniczni, którzy nigdy w Polsce nie byli, łącznie z XIX-wiecznym mędrcem chińskim. Przedstawione objawienia dotyczą zatroskania losami świata – z wizją dojmujących dramatów ocierających się o totalną zagładę. (Wiele z tych proroctw sprawdziło się w już w XX wieku). Trafnie opisane są patologie i zło, które opanują ludzkość w epoce „ponowoczesnej”. Jednocześnie poczynając od świadectw najwcześniejszych, znajdziemy tam mnóstwo słów dotyczących Polski, jej upadku w XVIII wieku, późniejszego odrodzenie i roli, jaką ma w przyszłości odegrać. Mówi się, że jej mieszkańcom oszczędzona będzie zagłada. Co więcej, Polska ma stać się ośrodkiem promieniowania wartościami, które ocalą ludzkość, rechrystianizując straconą, zda się, Europę. Skądinąd ta wizja znajdzie swój konkretny wymiar w nauczaniu św. Jana Pawła II. Pozostaje nam tylko trwać przy jego naukach.

Wincenty Łaszewski
„Duchowa misja Polski”
Fronda, Warszawa 2019

 
[pozostało do przeczytania -2% tekstu]
Dostęp do artykułów: