Strefa czerwonego cienia

Dodano: 09/11/2011 - Nr 45 z 9 listopada 2011

„Długie ramie Moskwy” Sławomira Cenckiewicza jest historią wywiadu wojskowego, nazywanego w PRL-u Informacją Wojskową, a w III RP pod roku 1991 – WSI. Historią ponurą, momentami zawstydzającą i przerażającą. Polska „razwiedka” była nieodrodnym dzieckiem sowieckiego GRU, we wczesnym okresie bazującą na jego kadrach, a do końca PRL-u najściślej podległą Centrali Moskiewskiej (związki personalne aż do końca WSI nie zostały całkowicie zerwane). Dodajmy, że była dzieckiem kalekim. Służbom polskim brakowało rozmachu, środków i możliwości, jaką dysponował „starszy brat”. Ich dzieje są katalogiem porażek, zaniechań i zdrad. Cenckiewicz wylicza długie listy polskich dezerterów, którzy wybierali wolność na Zachodzie. Są wśród nich oficerowie, a także ambasadorzy (Rurarz, Spasowski). Ochrona kontrwywiadowcza była zawsze jednym z najsłabszych elementów tajnej działalności. Oczywiście w ciągu długich lat zmieniały się priorytety. W latach stalinowskich trwało budowanie struktur i tworzenie kadr.
     
36%
pozostało do przeczytania: 64%

Artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów www.gazetapolska.pl

Masz już subskrypcję? Zaloguj się

* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gazetapolska.pl

W tym numerze