Scenariusz prowokacji

Jeśli ktoś miał jakiekolwiek złudzenia co do intencji Donalda Tuska, to chyba po pierwszym weekendzie września powinien je stracić. Z jednej strony, wysłał swojego prywatnego eksperta od łamania prawa, i jednocześnie jeszcze kilka dni wcześniej urzędującego ministra swojego rządu, do Trybunału Konstytucyjnego w celu siłowego przejęcia tej instytucji. Z drugiej strony, organizuje awanturę w Sejmie wokół głosowania weta prezydenckiego wobec ustawy o kryptowalutach. Zdaje się, że wśród celów tego głosowania nie ma żadnego planu wprowadzenia tej ustawy. Za to jest poważny plan zniszczenia opozycji. Tusk, łamiąc prawo, odczytuje wyrwane fragmenty zeznań osoby, która stoi pod pręgierzem najcięższych zarzutów. O ile media i dziennikarze współpracujący ze służbami za cel obrali sobie Telewizję Republika, to tym razem Tusk skupił się na atakowaniu samego prezydenta. Poziom absurdu przy tym był tak kompromitujący, że aż trudno uwierzyć w typowy dla tej władzy esbecki profesjonalizm w