Czerwona wiedźma

W polskiej historii trudno o postać bardziej plugawą niż Wanda Wasilewska (1905–1964). Córka towarzysza broni Piłsudskiego – Leona Wasilewskiego – splunąwszy na polskość, duszą i ciałem zaprzedała się Związkowi Sowieckiemu do tego stopnia, że po 1939 roku to właśnie Kraj Rad zwała swoją ojczyzną, a siebie samą „byłą Polką”.

Maria Dąbrowska tak scharakteryzowała Wasilewską: „Trudno o czystszą formę zdrajcy i renegata. (…) To typ kryminalnej awanturnicy (…)”. Mocne słowa, jednak nawet one w tym przypadku są niewystarczające. Bo jakże określić kobietę, która 19 marca 1940 roku na łamach „Czerwonego Sztandaru” pisała o sowieckiej napaści na Polskę: „W przełomowym dniu 17 września najwięcej zyskała młodzież. Największe szczęście spotkało tych, którym teraz dane jest przeżyć młodość w radzieckich warunkach…”.

Czerwona (nie)Dziewica  

Wanda Wasilewska przyszła na świat w roku 1905 w Krakowie. Jej ojciec, Leon, był działaczem PPS-u, współtwórcą Legionów, wielce