Szalupa 2027

Większość społeczeństwa w naszym kraju ma bardzo krytyczne spojrzenie na politykę. Mam wrażenie, że dominuje przeświadczenie o jakiejś ułomności polskiej klasy politycznej, która w żaden sposób nie zasługuje na swoje miejsce. Gdy słyszę taki głos w dyskusji, zawsze odpowiadam, że politycy są tacy jak społeczeństwo i przecież można próbować stworzyć własny byt polityczny. Jak pokazuje historia ostatnich dwóch dekad, nowe partie mają ekstremalnie trudne warunki do stworzenia stałych struktur. Wielu próbowało. Janusz Palikot, Robert Biedroń, Paweł Kukiz, Ryszard Petru… Wszystko kończyło jako sezonowy twór. A PO i PiS – mimo swoich widzialnych gołym okiem wad – jednak trwają. I mielą teraz kolejny projekt pod nazwą Polska 2050. Dlaczego tak się dzieje? Kluczowym słowem jest w tym momencie struktura. Obie największe partie, plus dochodząca do nich Konfederacja i mający długą tradycję PSL, po prostu wchłonęły już co ważniejsze osoby zainteresowane partycypacją w polityce. Nie ma więc