Nie pytajcie, ilu widziałem zabitych

„Prime time”

MONODRAM reż. Anna Sroka-Hryń

TEATR POLSKI W WARSZAWIE

Roztrzęsieni, rozbici, rozwiedzeni – korespondenci wojenni”. To zdanie pada z ust grającego Waldemara Milewicza, znakomitego Sławomira Grzymkowskiego. Ale monodram Teatru Polskiego w Warszawie w reżyserii Anny Sroki-Hryń ma bohatera zbiorowego, złożonego z doświadczeń Milewicza i jemu podobnych – korespondentów wojennych, którzy nie tylko chcą pokazywać na świecie zło, lecz także – jak wynika z relacji wielu z nich – chcieliby swoją pracą po prostu uczynić świat lepszym.

Monodram w prostocie formy przyniósł ekstremalne emocje. Proste rekwizyty – miska z wodą, piasek, krzesełko wystarczyły do zaczarowania sceny w świat zarówno okrutnych wojen, które trawią współczesność, jak i skrawka raju, który desperacko staramy się budować wokół siebie. Sławomir Grzymkowski prezentując najlepszą aktorską szkołę, daje nam odczuć dramat wojny, bez epatowania brutalnością. Dotykamy więc na przykład