POLSCY AFORYŚCI, NIEMIECCY OKUPANCI

Sierpień to okres, w którym szczególnie dużo uwagi poświęca się Powstaniu Warszawskiemu. Słusznie. A ja dziś nietypowo odniosę się do tego zrywu, przypominając sylwetkę jednego z siedmiu najwybitniejszych aforystów II Rzeczypospolitej – Stanisława Czosnowskiego, który zginął w czasie rzezi ludności cywilnej na Ochocie w wieku zaledwie 51 lat. Ten autor zbioru opowiadań „Idąca śmierć”,  sekretarz Sejmu RP, a potem żołnierz AK, nie przeżył okupacji niemieckiej – tego tragicznego okresu w historii Polski – jak i inny wybitny aforysta Stefan Napierski, zamordowany w więzieniu przez okupanta z zachodu na początku 1940 roku. Również w czasie Powstania Warszawskiego został ranny inny wielki polski aforysta, jeden z największych krytyków literackich Karol Irzykowski. Leczono go w prowizorycznym szpitalu w Milanówku, a potem w Żyrardowie, gdzie leżał na jednej sali szpitalnej z rannymi powstańcami. Zmarł tamże na początku listopada 1944 roku na zakażenie powstańczej rany. Tenże Irzykowski