Bilet bezpośredni do serca

Wzięcie kultowej lektury na filmowy warsztat i przeniesienie jej w realia niemal 60 lat później tak, by opowiedzieć o historii językiem współczesnej, przyklejonej do smartfonów młodzieży, przy okazji nie raniąc śmiertelne klasyka – trudna sztuka. Nawet jeśli mówimy o czymś, co powinno być tak zwanym samograjem. „O psie, który jeździł koleją” wychodzi z zadania obronną ręką. A właściwie – obronną łapą.

Lampo szwenda się po Polsce pociągiem. Natura włóczęgi połączona z niezwykłym instynktem orientacji w przestrzeni pozwala widzowi na podziwianie naszego kraju i rozkochiwanie się w psie coraz bardziej, z każdym pokonanym przez niego kilometrem. Jednak nie tylko perypetie czworonoga rozbudzają emocje. Jego ludzka przyjaciółka, 11-letnia Zuzia (Liliana Zajbert), mierzy się ze śmiertelną chorobą. Nadzieja na wyleczenie pojawia się za oceanem. Kwota operacji ratującej życie przewyższa możliwości rodziców. Happy end może przynieść chyba tylko cud. Albo... miłość