Proszę wstać, Iustitia orzeka. Polityka wlazła pod togę

Wyrok bez wysłuchania pozwanego, zabezpieczenie będące cenzurą prewencyjną, pogaduszki, a wręcz oznaki sympatii sędziego wobec jednej ze stron. Takich zaskakujących sytuacji, niedopuszczalnych w sądach praworządnych krajów, nie brakuje w procesach z udziałem dziennikarzy „Gazety Polskiej”. Po analizie kilkudziesięciu spraw dostrzec można pewną regułę – nader często dochodzi do nich, gdy referentami są członkowie Iustitii lub sygnatariusze czysto politycznych apeli, które ostatnio obrodziły.

Początkowo w miarę subtelnie, z upływem czasu coraz jawniej, obecnie wręcz ordynarnie część środowiska sędziowskiego angażuje się w spór polityczny. Symboliczna jest scena, gdy grupka znanych sędziów gościła na urodzinach Komitetu Obrony Demokracji i oklaskiwała przemawiającego Donalda Tuska.

Przez to zaangażowanie dochodzi do coraz bardziej niedorzecznych sytuacji. Dziennikarze „Gazety Polskiej” (i innych mediów Strefy Wolnego Słowa), wielokrotnie krytykujący