Piotr Szczęsny, dzieci z Michałowa i zmarła matka

Dla wszelkiej maści cyników i populistów trupy zawsze były jednym z najatrakcyjniejszych tematów politycznych. Tragiczna śmierć, wraz z towarzyszącym jej skrajnym ładunkiem emocjonalnym, zwłaszcza rozpaczą bliskich oraz strachem obserwatorów, jest idealnym sposobem dla osiągnięcia ich podstawowego celu: wyłączenia zdrowego rozsądku, zastąpienia debaty i analizy wrzaskiem oraz awanturą. Dokładnie tym teraz zajmuje się totalna opozycja z Tuskiem na czele.

Jest w tym pewna ironia losu, że przyjęło się, iż to prawica odpowiada w polskiej polityce za „granie trumnami” czy też za „politykę funeralną”. Jak to jednak często na naszym podwórku, ci, którzy wysuwają najczęściej te oskarżenia, tak naprawdę opisują sami siebie. Zwłaszcza ostatnie tygodnie wyraźnie pokazują, że jeśli ktoś w Polsce lubi tańczyć na świeżych grobach, to jest to totalna opozycja.

Cywilizacyjna różnica

W połowie października minęły cztery lata od samobójstwa