Najpiękniejsza przygoda ludzkości

Wojciech Roszkowski nie przestaje zadziwiać. Po monumentalnym „Świecie Chrystusa” i mocnych diagnozach dotyczących agonii współczesnego świata porwał się na kolejne opus magnum – „Historię chrześcijaństwa”. I zrobił to we właściwy sposób.

Zmorą wielkich syntez jest nudziarstwo, bez rozróżniania faktów istotnych od istotniejszych. Roszkowski o tym wie. Jego postacie, od ewangelistów i apostołów poczynając, są krwiste, kontrowersje żywe, a tło historyczne barwnie nakreślone. Poznajemy więc z niemałym wzruszeniem męczeński okres Kościoła z pięknym zestawem zamęczonych kobiet: Hermiony, Oliwii, Balbiny, Sabiny, Symfrozy, Wibii i jej ciężarnej niewolnicy Felicyty, powracają postacie świętych Cecylii, Martyny, Reginy, Agaty, Eugenii, Zuzanny Leokadii, Beaty. Która ze współczesnych imienniczek zna wstrząsające dzieje swojej patronki? Przystępna staje się definicja opartej na magii gnozy czy zrozumienie istoty manicheizmu, próbującego połączyć wszystkie religie od