Wolińska i jej śledczy z bezpieki

Stalinowska prokurator Helena Wolińska, razem z konkubentem – komendantem MO i wiceszefem bezpieki Franciszkiem Jóźwiakiem – nadzorowała jedną z najgłośniejszych spraw tzw. spisku w wojsku. We wniosku ekstradycyjnym odrzuconym przez Wielką Brytanię śledczy III RP zarzucili tej bestii w mundurze bezprawne aresztowanie wielu polskich żołnierzy, w tym płk. Bernarda Adameckiego ps. Gozdawa – w czasie wojny szefa Wydziału Lotniczego Komendy Głównej Armii Krajowej, kawalera Orderu Virtuti Militari. Wolińska aresztowała go 21 listopada 1950 roku. Adameckiego i pozostałych „spiskowców” wzięli w obroty bandyci ze zbrodniczej Informacji Wojskowej. Śledztwo nadzorowali pułkownicy oprawcy: Antoni Skulbaszewski, Władysław Kochan i Naum Lewandowski. 8 maja 1952 roku, podczas tajnej rozprawy w budynku Informacji przy ul. Oczki w Warszawie, bez udziału obrony morderca sądowy ppłk Iwan Amons żądał surowych kar: „Grupa oskarżonych zajmowała się w sposób wyjątkowo perfidny i uporczywy szpiegostwem na