Śmiech stalinowskiej prokurator

Do tej pory znaliśmy ją jako stalinowską prokurator, której praca doprowadziła do skazania na śmierć żołnierzy polskiego podziemia, w tym gen. Augusta Emila Fieldorfa „Nila”. Jednak w biografii autorstwa Katarzyny Kwiatkowskiej-Moskalewicz Helena Wolińska jawi się jako dobry człowiek, skrzywdzony przez polski i katolicki antysemityzm. Może za dużo klęła, ale polityczne morderstwa z jej współsprawstwem da się usprawiedliwić. Nad całą jej biografią można wylać doprawdy morze łez sympatii i współczucia.

Sama książka poświęcona jest nie tylko jej, lecz także jej mężowi, Włodzimierzowi Brusowi. Tytuł „Stygmat” wywodzi się z założenia, że Helena Wolińska przez jakieś błędy młodości została napiętnowana za nie swoją zbrodnię. Z jakiego powodu? Bo Polacy – zdaniem Kwiatkowskiej-Moskalewicz – to antysemici i tropią akurat tych funkcjonariuszy reżimów, którzy pochodzą z rodzin żydowskich. Felicja Danielak, późniejsza Helena Wolińska, miała właśnie wyrastać w tej przedwojennej