Niekoniecznie Razem

Część prawicy zerka w stronę partii Razem. Można uznać, że to nic nowego. Gdy Razem zaczynało swoją działalność z obietnicą innej polityki, która była ponoć możliwa, niewątpliwie zaciekawić mogła swym klasycznym, socjalnym podejściem do lewicowości, tak różnym od ówczesnego SLD. Przecież zaledwie kilka lat wcześniej prezes BCC ogłosił Lewicę partią najbardziej liberalną i przyjazną biznesowi. Platforma też się właśnie zaczęła zużywać. Powstała więc nisza. Dopiero potem okazało się, że Razem przy okazji wnosi w politykę cały bagaż daleko idących postulatów obyczajowych. Tak radykalnych, że w partyjnej praktyce potrafiły sparaliżować na wiele dni partyjne fora dyskusyjne, by tylko ratować parytety. Nowa partia w końcu stworzyła sojusz ze starymi komuchami i liberałami, więc mogło się wydawać, że porzuciła marzenia o innej polityce. Jednak do rządu Tuska nie weszła, a potem pokłóciła się z lewicą i oportunistycznymi działaczami z własnych szeregów. Premią za samodzielność był wynik