Ikonoklaści i ikonodule Wielki spór dawnej Europy

Znakomita książka „Zakazany obraz. Intelektualna historia ikonoklazmu” wybitnego francuskiego rosjoznawcy i sowietologa Alaina Besançona nareszcie ukazała się po polsku. Teologia polityczna – choć coraz bardziej sekowana przez rządzących – przypomina o największych europejskich i chrześcijańskich tradycjach oraz ich współczesnych interpretacjach.

Ikonoklazm kojarzymy z Bizancjum i wielkim sporem dotyczącym kultu obrazów i wizerunków. Dla ikonoklastów kult obrazów równał się bałwochwalstwu i świętokradztwu. Dla ikonodulów – rzecz upraszczając – był godnym oddaniem czci majestatowi Boga i uznaniem wstawienniczej mocy Jego świętych i męczenników. Konflikt odżył w czasach reformacji – Niderlandy w XVI wieku stały się areną niszczycielskiego sporu między protestantami a katolikami. W czasie rewolty ikonoklastów kalwiniści spustoszyli kilkadziesiąt katolickich klasztorów, kościołów i kaplic, niszcząc obrazy i posągi, monstrancje, naczynia liturgiczne, organy i kościelne księgi.