Fanatycy i pisarze Lewica ściga słowozbrodnie

Polityczni doktrynerzy i dyspozycyjni fanatycy nie potrzebują dziś stosów, których płomienie karmią się książkami. W III RP przemilczenie, dyskredytacja i usuwanie głęboko w cień niewygodnych autorów i treści stało się skutecznym sposobem zarządzania debatą publiczną, wyobraźnią społeczną i edukacyjnymi kanonami. Lewicowo-liberalni arbitrzy elegancji znów rozdają karty. Ale coś się chyba w Polsce zmieniło, skoro minister edukacji Barbara Nowacka zebrała prawdziwą burę za swoje pogardliwe słowa o Jarosławie Marku Rymkiewiczu.

Z kronikarskiego obowiązku trzeba przypomnieć sytuację. W trakcie dyskusji nad listą lektur minister Barbara Nowacka, która życzy sobie być nazywana ministrą, postanowiła publicznie dać upust swojej małostkowości i zapewniła dziennikarzy, że „niejaki Rymkiewicz” wraz z „panem Dukajem” nie znajdą się już na szkolnej liście lektur. 

Gdzieś między ignorancją a arogancją

Gdy jej na poły aroganckie, na poły ignoranckie słowa wzbudziły złość