Gra o władzę w UE

Choć partie prawicowe w całej Europie osiągnęły bezprecedensowy wynik w ostatnich wyborach, nominacje na najważniejsze stanowiska odzwierciedlają stary układ sił w UE. Ale trudności w osiągnięciu porozumienia pokazują zmianę klimatu na Starym Kontynencie.

Jeśli wybory do Parlamentu Europejskiego są przez euroentuzjastów przedstawiane jako święto demokracji, to obsadzanie kluczowych stanowisk UE, zakulisowe targi i wielopiętrowe układy są świętem omijania demokracji. Choć dane wyjściowe mogą być inne niż w poprzednich kadencjach, to istotą procesu jest to, by efekt końcowy oznaczał zachowanie status quo. A stawka jest niebanalna. Dla osłabionych i politycznie poranionych Emmanuela Macrona i Olafa Scholza przyjazna Komisja Europejska może być ważnym sojusznikiem w walce o władzę we własnych państwach. Na przykład Francja została objęta, podobnie jak Polska, procedurą nadmiernego deficytu, ale nieoficjalnie mówi się już głośno o tym, że procedura nabrałaby rozpędu i zębów,