Śmiech arcypolski. Pożegnanie Janusza Rewińskiego

Gdyby Janusz Rewiński urodził się na Zachodzie, byłby gwiazdą amerykańskiego lub brytyjskiego kina. Mógłby grać postacie z powieści Karola Dickensa, szekspirowskich mędrców ukrytych za maską błaznów, piratów w hollywoodzkich superprodukcjach i tragikomicznych królów w wysokobudżetowych baśniach. Ale urodził się w Polsce. Dzięki temu to my możemy dziś wspominać jego większe i mniejsze role. I opłakując go pamiętać, że miał naprawdę polską duszę.

Dla wielu Janusz Rewiński na zawsze pozostanie ni to śmiesznym, ni strasznym gangsterem Stefanem „Siarą” Siarzewskim z „Kilera” i „Kilerów 2-óch” Juliusza Machulskiego. Dla nieco starszych: bosmanem Bankiem z „Podróży pana Kleksa” Krzysztofa Gradowskiego i królem Padello z „Pierścienia i róży” Jerzego Gruzy. Jeszcze starsi dobrze pamiętają, że w latach 70. zaczynał w Piwnicy pod Baranami. A nieco później w Poznaniu współtworzył pierwotny skład kabaretu Tey, zanim dołączył do niego Bohdan Smoleń. 

Rewiński urodził się w Żarach