Prawie wolna Polska

Każda okrąglejsza rocznica wyborów z 4 czerwca 1989 roku wywołuje w środowisku miłośników Donalda Tuska wzmożenie i eksplozje celebracji medialnych. „Prawie wolne” wybory są unoszone do rangi symbolu wykorzystywanego do walki z PiS-em. Próbuje się w tej narracji wepchnąć PiS w buty „reżimu”, z którym środowisko „demokratyczne” zwyciężyło w wyborach 15 października zeszłego roku. Chęć uczynienia z 15 października święta narodowego wyrasta w jakiejś mierze z fascynacji datą 4 czerwca 1989 roku i wskazuje na duże intelektualne zamglenie umysłów środowiska koalicji, której – słusznie – doklejono bardziej adekwatną nazwę: „13 grudnia”.

Wybory 4 czerwca były wynikiem zgniłego kompromisu części środowiska solidarnościowego z komunistyczną władzą. Do dzisiaj zresztą wyznawcy Koalicji 13 grudnia hołubią takie symbole tego dealu jak Lech Wałęsa – człowiek, który do dzisiaj idzie w zaparte, zaprzeczając współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa. Prawdziwa twarz „prawie wolnej” Polski