„Wielka księga husarii” Kuba Pokojski FRONDA, Warszawa 2024
Jakoś nigdy nie udało się sprzedać światu naszej husarii, tej najefektywniejszej i najbarwniejszej formacji swoich czasów. Nie stała się bohaterką komiksów ani filmów kostiumowych w stopniu na to zasługującym. A jeśli nawet się pojawiała, to traktowana była dość dowolnie, np. w jakiejś zachodniej ekranizacji „Ogniem i Mieczem” husarze mieli malutkie skrzydełka doczepione do hełmów, niczym bożek Merkury. Nawiasem mówiąc, sam autor „Wielkiej księgi husarii”, Kuba Pokojski, nie jest w stanie jednoznacznie podać powodu ich stosowania – postrachu, szacunku, manifestowania elegancji. Teorię, że chodziło o wzbudzany szum czy ochronę przed tatarskimi arkanami, niestety oddala.
Ważne, że husaria była przez 300 lat symbolem i realnym dowodem polskiej potęgi – upamiętniona takim bojami jak Kircholm, Kłuszyn, Beresteczko czy wreszcie wiktoria wiedeńska. Wdzięczność wiedeńczyków została zapomniana wobec strachu przed
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
