Cudowny rozkwit polskiego geniuszu

Józef Piłsudski doskonale rozumiał, że odzyskanie niepodległości było czynem romantyków, epigonów dawnych rycerzy walczących ze światem dla realizacji pięknych idei, często nierozumianych przez zwykłych zjadaczy chleba, gotowych poświęcić wiele, aby zapewnić sobie przychylność bożka świętego spokoju. Ziszczenie idei wymaga ofiar, wymaga krwi. Lecz potem, gdy idea zyska byt materialny, do jej utrzymania i rozkwitu niezbędna jest praca. Często wcale nie łatwiejsza niż walka zbrojna, wymagająca więcej czasu wypełnionego znojem. Piłsudski u progu niepodległości powiedział: „Idą czasy, których znamieniem będzie wyścig pracy, jak przedtem był wyścig żelaza, jak przedtem był wyścig krwi”. Te słowa stały się mottem Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu w 1929 roku.

Wystawa, której inicjatorem i głównym organizatorem był ówczesny prezydent Poznania Cyryl Ratajski, a patronem Prezydent RP Ignacy Mościcki, pokazywała niezwykłe – jak na krótki okres istnienia niepodległego państwa –