Milczenie baranów

Od trzech tygodni trwa prezydencja Belgii w UE. Jednym z jej priorytetów jest, uwaga, „wzmacnianie praworządności”. Nie wiem, jaka jest definicja „praworządności” rządu kraju, którego królowa pochodzi z polskiej rodziny. Ale wiem, jaką jej definicję ma przedstawiciel Belgii w Komisji Europejskiej, były szef belgijskiego MSZ, komisarz Didier Reynders. Jego rozumienie praworządności przypomina czasy PRL, gdy „demokracja” różniła się od „demokracji socjalistycznej” tak, jak krzesło różni się od krzesła elektrycznego. Reynders był jednym z najbardziej zaciekle atakujących nas komisarzy, obok Czeszki i Włocha. Jeżeli wyraża nastawienie klasy politycznej swojego kraju, to nie dziwmy się, że prezydencja Belgii w sprawie tego, co dzieje się teraz w Polsce, głośno milczy. Czy jest to „milczenie owiec”, czy milczenie baranów – to już Państwo sami ocenią. Tymczasem w czasie debaty w PE na temat Serbii niemiecka europosłanka Zielonych Viola von Cramon-Taubadel ostro skrytykowała Belgrad za