Bluzgi z ośmiu gwiazdek nadciągają

Jak bardzo świat schamiał. To nieprawdopodobne – w ilu miejscach i środowiskach klnie się obecnie jak szewc. Notabene chyba do lamusa trzeba odesłać to powiedzonko. Już nie klnie się „jak szewc”, bo wszyscy klną.

Kiedyś klął szewc, jak sobie młotkiem w palec niechcący przywalił, przybijając podeszwę. Kiedyś klęli ulicznicy, chuligani, pijacy pod płotem, murarze po kielichu albo szeregowi żołnierze na przepustce. Nie klęły kobiety (chyba że te z marginesu) oraz nie klęli ludzie „z dobrych domów” – już nie mówię o profesorach czy elicie, ale po prostu normalni, dobrze wychowani ludzie. A teraz? Przejdź się człowieku jakim deptakiem nadmorskim i posłuchaj, jakim językiem mówią kobiety, czasem przy dzieciach albo do dzieci. Ile mięsa rzucają panowie w zwykłej rozmowie o obejrzanym niedawno filmie. Jestem głęboko przekonany, że do tego schamienia w przestrzeni publicznej przyczyniły się „programowe bluzgi” środowisk opozycyjnych – czy to na ulicy, czy to choćby