Byliśmy przy tym!

Drugi tom podręcznika prof. Wojciecha Roszkowskiego „Historia i teraźniejszość” posiada sporo zalet i jedną wadę. Nie jest zgodny z linią „Gazety Wyborczej”, wedle której ostatecznym zwieńczeniem dziejów powinna być Zjednoczona Europa (i świat) podporządkowana poprawności politycznej.

Niestety, mimo tej quasi heglowskiej wizji prorok końca historii Francis Fukuyama okazał się ograniczonym głupkiem, a Unia Europejska kiepską karykaturą dawnej sowieckiej RWPG. Tymczasem niedawna rzeczywistość jest bardziej złożona i Roszkowski potrafi to pokazać. Dla świadków epoki ostatnie 40-lecie to czas straconych złudzeń. Rozsypało się Imperium Zła, pokruszył – na własną prośbę – obraz przodującego Zachodu, upadła legenda niezwyciężonej armii rosyjskiej. My, Polacy, po raz kolejny odzyskaliśmy wolność, dużo bardziej gorzką niż zdobycz pokolenia Cezarego Baryki. Trauma prywatyzacji, oszustwa na temat niewidzialnej ręki rynku, kompromitacja elit wyrosłych (i umoczonych) w