Zanurzony w prawdzie. Niezłomny Boży posłaniec

Ksiądz bp Piotr Gołębiowski był wdzięczny Bogu za wszelkie łaski, jakie spływały na jego diecezję. Także te, które pozwalały mu przetrwać trudne chwile, a tych nie szczędziły mu peerelowskie służby bezpieczeństwa.

Urodził się w ubogiej chłopskiej rodzinie 10 czerwca 1902 roku. Ojciec uprawiał niewielki płachetek ziemi w okolicach Jedlińska pod Radomiem i dorabiał szewstwem na utrzymanie wielodzietnej rodziny.

Wyższe seminarium duchowne ukończył w Sandomierzu. Potem skierowano go na studia doktoranckie w Rzymie, co samo w sobie świadczyło o tym, że zwierzchnicy bardzo go cenili. Do kraju wrócił z doktoratami z filozofii i teologii. Rozpoczął posługiwanie jako wikariusz. Kolejno był wikariuszem, pracownikiem kurii biskupiej, a jednocześnie profesorem seminarium, ojcem duchowym kleryków, katechetą w jednym z sandomierskich liceów, proboszczem, dziekanem, w końcu biskupem pomocniczym. Władze