Kobiety (i baby) w polityce

Chętnie bym się podzielił naszym dobrem narodowym, eksportując HGW, Kopacz, Muchę i Szumilas. W ramach barteru wymieniłbym cztery sztuki za jedną i zaimportowałbym piękną, choć starszą ode mnie, Laurę z Kostaryki. Wcale nie dlatego, że kanikuła i że brak poważnych tematów, to zająłem się kobietami. Przeciwnie! Kobieta, w tym kobieta w polityce, to temat najpoważniejszy. Wie to każdy, kto choć trochę interesuje się polityczną historią świata, a więc musi kojarzyć nazwiska premier Indii Indiry Gandhi, premier Izraela Goldy Meir czy brytyjskiej Iron Lady Margaret Thatcher. Każdy też, kto nawet nie interesuje się specjalnie polityką, ale stoi w korkach w Warszawie, nie jeździ zamkniętym metrem, płaci jak za zboże za bilety komunikacji miejskiej czy buduje tratwę, by przepłynąć trasę Toruńską w czasie nawet krótkiej ulewy, musi pomyśleć o innej kobiecie piastującej ważną funkcję – Hannie Gronkiewicz-Waltz. Ciekawe wszakże, że nikt nie nazywa jej drugą Goldą Meir czy nie porównuje z panią