Europejskie walonki

Zwolennicy PO i najbardziej postępowych części opozycji przeżywają mocny dysonans, słysząc o pieniądzach chowanych w nogach od stołu albo przenoszonych w reklamówkach z Biedronki. Związek sporej części elektoratu PO, a wcześniej Unii Wolności czy Unii Demokratycznej, z ich liderami polegał na wpajanym im przekonaniu o cywilizacyjnej wyższości partii i ich liderów. Owszem, ważne były dla nich niektóre elementy programu, ale gdyby im się przyjrzeć, nawet one miały składać się na ogólny obraz Europejczyków lepiej rozumiejących świat i przez sam fakt swojego istnienia wznoszących odbiorców ku wyżynom rozwoju. 

Czasem z tego Olimpu intelektualnego nieoczekiwanie dla odbiorców spadał zatęchły kalosz, rzucając podejrzenie, że może nie wszystko jest tam takie doskonałe, jak w „Wyborczej” piszą albo w TVN-ie pokazują. To jednak dawało się jakoś wyklepać zmasowaną propagandą wychowanych przez III RP dziennikarzy. Olimp runął w 2014 roku, kiedy najprawdopodobniej w