Pomocnica Śmierci. Eugenia Pol – kat polskich dzieci

Proces wachmanki Eugenii Pol na początku lat 70. ubiegłego wieku zelektryzował opinię publiczną. Zapisy zeznań świadków to wstrząsające świadectwo nie tylko bestialskich uczynków samej Pol, lecz także zbiór opowieści o makabrycznych realiach niemieckiego obozu dla polskich dzieci w Łodzi, w którym pracowała jako „wychowawczyni”. Zbrodniarka długo wiodła spokojne życie w Polsce Ludowej, nim została skazana na długoletnie więzienie. Wyszła z niego w 1989 roku…

Błażej Torański napisał jej biografię („Kat polskich dzieci. Opowieść o Eugenii Pol”), w dużej mierze korzystając z akt procesowych, ale także z innych świadectw, dokumentów czy nagrań. Może dlatego książka jest tak mocna – jej znakomitą część stanowią bowiem cytaty: albo z zeznań świadków, albo z wypowiedzi samej Pol czy z jej listów. 

Co ciekawe, opinie o niej, także zbierane przez sąd w trakcie procesu, wcale nie są jednoznaczne. Większość z nich to opisy, czasem bardzo drastyczne – bicia,