Historia nie zawsze pisana jest prostymi liniami, a nasza o niej refleksja często mówi więcej o nas samych niż o niej. Szczególnie dobrze widać to, gdy naocznie stykamy się ze śladami historii po wielokroć opowiedzianej czy przeczytanej.
Tak było i ze mną w minionym tygodniu, gdy z żoną i dziećmi zwiedzaliśmy Saksonię. Wittenberga, Torgawa, a wreszcie Grimma (a konkretniej wioska obok, czyli Nimbschen) postawiły mi przed oczyma ponownie reformację i związane z nią dylematy. A może najmocniej postać pewnej kobiety, Katarzyny von Bohra, którą w wieku sześciu lat oddano do jednego klasztoru, jako dwunastolatka trafiła do drugiego, a jako szesnastolatka złożyła w nim śluby zakonne. Od tego momentu jej los miał być związany z cysterkami z klasztoru w Marientron w Nimbschen. Jej śluby były chronione prawem, które za ucieczkę z klasztoru przewidywało nawet karę śmierci. Tyle że chwilę potem Luter zaczął wydawać swoje pisma na temat życia zakonnego. Teksty te
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
