Życie i śmierć w okupowanej Buczy. Ucieczka z rozstrzelanego miasta

Pierwszego dnia wojny nad Buczą latały myśliwce, słychać było dźwięki wybuchów. Przenieśliśmy się do piwnicy, która stała się nowym domem, schronieniem. Do miasta wjechały rosyjskie czołgi, a na ulicach leżały zwłoki. Przeżyliśmy głównie dzięki sąsiedzkiej samoorganizacji, udało się nam wyjechać do Polski. Teraz chcemy stworzyć nową sieć współpracy polsko-ukraińskiej.

Bucza, która kiedyś była prowincjonalnym miasteczkiem, bardzo rozwinęła się w ostatnich latach i stała się nowoczesnym miastem europejskim. Wcześnie rano 24 lutego obudził mnie dźwięk telefonu. Córka Nina zadzwoniła do mnie, żeby upewnić się, że jestem w domu. To ona powiedziała mi, że rozpoczęła się wojna. Wtedy przypomniałem sobie pewną piosenkę z czasów II wojny światowej. Jej słowa opisywały poranne bombardowanie Kijowa. Po latach ta piosenka nabrała nowego znaczenia.

Do piwnicy

Na Trasie Warszawskiej, która łączy Kijów ze stolicą Polski, powstał ogromny