Koniec imperiów

Obserwując różne rozpaczliwe działania Putina mające na celu wskrzeszenie imperium sowieckiego, zastanawiam się, czy i kiedy ten człowiek zrozumie, że ulega mirażom – ZSRS nie ma i nigdy nie będzie.

Imperia mają to do siebie, że powstają i przemijają. Twór Aleksandra Macedońskiego nie przeżył swego założyciela, Imperium Rzymskie trwało kilka stuleci, z tego co najmniej półtora zajęła agonia. Bizancjum było w najlepszym razie wiecznie zagrożonym kadłubkiem. Nowożytne mocarstwa istniały jeszcze krócej. Nie mówię już o tysiącletniej Rzeszy, która skończyła się po 12 latach. Popatrzmy na rekordzistów. Hegemonia hiszpańska to jedno stulecie, angielska – półtora wieku, potęga amerykańska właśnie się kończy. Decydujący kwadrans po rozpadzie ZSRS zmarnowano, choć można było wykorzystać czas na pełne rozdrobnienie eurazjatyckiego kolosa, a przy okazji nabić żółtego smoka z powrotem do historycznej lodówki. Dziś Putin jeśli zechce, może oczywiście zniszczyć świat,