Szczury Pustyni. Czyli polska flaga na tobruckim Medauarze

Zanim biało-czerwona dumnie załopotała na ruinach klasztoru Monte Cassino, w długiej i ciężkiej bitwie o Tobruk polscy żołnierze dali dowody odwagi i najlepszych cech charakteru.  O ile w bitwie na ziemi włoskiej chodziło o zdobycie niemieckich pozycji, o tyle na kontynencie afrykańskim walki toczyły się o obronę okrążonego miasta. Zdobycie przez Polaków wzgórza Ras el-Medauar i zatknięcie na nim 10 grudnia 1941 roku polskiej flagi to jedna z tych najpiękniej brzmiących nut w opowieści o naszych bojach w trakcie II wojny światowej. 

Był 19 sierpnia 1941 roku. Na statki w Aleksandrii zaczęli wchodzić żołnierze polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Za nimi była długa droga do polskiego wojska, brygady tworzonej w Syrii u boku armii francuskiej, zaś po klęsce Francji i utworzeniu rządu Vichy – u boku Anglików na terytorium Palestyny. W Związku Sowieckim dopiero zaczynała się historia sił zbrojnych, które potem razem z gen. Andersem miały przejść