Tusk, największa porażka Platformy

Kolejne wrzutki medialne dotyczące powrotu Tuska ciężko traktować inaczej niż jako formę politycznego żartu. Zupełnie nieistotne mrzonki, wywołujące co najwyżej przyśpieszone bicia serca w odstawionych na bok politykach z trzeciej ligi bądź w najwierniejszych babciach z KOD-u. Sprawę dobrze podsumował Czarzasty w komentarzu dla Piotra Lisiewicz: „Tusk? Nie interesuję się tym”. Niemniej cała ta narracja o byłym premierze na białym koniu jest ciekawa z innej przyczyny.

Oczywiście warto na wstępie zaznaczyć, że powrót Tuska do polskiej gry politycznej  nie jest niemożliwy. Konieczne byłoby jednak zaistnienie jednej okoliczności, patrząc na konstrukcję psychiczną tego polityka i jego priorytety, które można skrócić do jednego słowa: pieniądze. Po prostu Merkel musiałaby mu kazać tu wrócić. Jak widać jednak, nawet jego najważniejsza przełożona nie wierzy w bajkę o białym koniu, powrocie i zdobyciu władzy w Polsce, chociaż oczywiście wszystko może się tu jeszcze