Barwnik na wagę złota

Indygowiec barwierski to dzisiaj mało znany krzew, a jego nazwa chyba nikomu nic nie mówi. Tymczasem jeszcze 200 lat temu uprawianie tej rośliny w celu tworzenia barwnika indygo było intratnym zajęciem. Porównywalnym z uprawą tytoniu i bawełny. 

Mężczyznom wyjaśnijmy od razu: indygo to odcień głębokiego koloru niebieskiego z lekkim fioletowym zabarwieniem. Barwę tę kojarzymy przede wszystkim z dżinsami – spodniami, które niegdyś były symbolem klasy robotniczej, a dziś należą do najpopularniejszych ubrań na świecie. Szacuje się, że rocznie produkuje się nawet miliard par. 

Niebieski jednak nigdy nie wychodzi z mody – używano go do barwienia ubrań już co najmniej 6000 lat temu. Kolor ten znali starożytni Egipcjanie, ale równolegle był wybierany w Ameryce Środkowej i Chinach. W świecie starożytnym indygo było importowane z terenów Indii. Stąd też wzięła się jego nazwa jako „pochodzący z Indii”. Kilka tysięcy lat temu barwnik ten sprowadzano do Grecji czy Rzymu w