Deficyty współczucia

Czy to, co najpierw redaktor Nizinkiewicz zrobił z Szymonem Hołownią, a później redaktor Solska z żoną Hołowni (i prezydenta Nawrockiego przy okazji), jest obrzydliwe? Niewątpliwie tak. Rzeczy dzieją się szybko, pamięć ludzka zawodzi, na wszelki wypadek przypomnę, bo być może do czasu publikacji przykryją tamte fakty zupełnie nowe świństwa. Nizinkiewicz przy okazji dnia poświęconego chorym na depresję uprzejmie doniósł, że z chorobą tą zmaga się Hołownia, a dzień lub dwa dni później Solska, weteranka prasy PRL, pochyliła się nad problemem zbyt, jej zdaniem, wczesnych emerytur mundurowych, jako przykład podając żony byłego marszałka Sejmu i obecnego prezydenta RP. Hołownia oburzył się, zdenerwował, wystąpił najpierw z mocnym potępieniem dziennikarza „Rzepy”, a potem jeszcze mocniej ujął się za żoną. O ile nie mam problemu z tym, by jednoznacznie źle ocenić obie publikacje, równocześnie ze smutkiem odkrywam u siebie deficyty współczucia dla marszałka. Hołownia bowiem, owszem,