Zima wasza, wiosna nasza

Umiejętność cieszenia się nie jest sztuka łatwą, zwłaszcza w tych szerokościach geograficznych. Radość wiosennych dni, kiedy erupcja zieleni pokonała falę przymrozków, zakłóca obawa, że piękny sen zaraz się skończy. My, roczniki lat 40. i 50., mieliśmy więcej szczęścia niż poprzednie generacje. W pamięci pozostają mi nadzieje, z którymi przechodziłem bramę Uniwersytetu Warszawskiego pamiętnego 8 marca 1968 roku, nieświadomy, że po paru godzinach przyjdzie nam uciekać przed milicyjnymi pałami. Ale wcześniej poczułem smak wolności i solidarności studenckiej, którego już nie zapomniałem. Krakowskie Przedmieście. To tu szedłem w tłumie w one dni papieskie, najpierw obserwować, potem słuchać, a na koniec chłonąć słowa Jana Pawła II. Chyba każdy z uczestników był tego dnia świadkiem cudu, ja dwóch. Odkryłem w swoim sercu zapomnianego Boga i pojąłem, że tylko on może wyrwać nas z niewoli. Niedawno stojąc przy oknie radia Wnet, vis a vis św. Anny i Zamku, uświadomiłem sobie, że być może tu