Marne igrzyska

Nie ma chleba, to są igrzyska – mówią przedstawiciele PiS, gdy obóz władzy w świetle flashów dokonuje kolejnego zatrzymania. Trudno nie dostrzec podobieństw. Z pewnością nie ma to nic wspólnego ze sprawiedliwością. To raczej sprzyjanie motłochowi, który gdyby żył w Rzymie 18 wieków temu, zakładałby się o to, który przybity do krzyża umrze pierwszy. W Polsce rządzi motłoch. To on zagrzewa z telewizora ludzi do bycia ostrymi jak brzytwy. A ci, kryjąc się za anonimowymi nickami w internecie wzywają do najbardziej radykalnych rozwiązań. Zmienia to polską politykę i uczestników gry, dla których radykalizacja jest sposobem na pchnięcie kariery do przodu. Dlatego państwo polskie zmienia się w karykaturę, tak jak z czasem karykaturalne stały się igrzyska. Niepokojące jest to, że nie ma ludzi, których to obrzydza. Podobnie było w Rzymie, gdzie przecież elita zachwycała się krwią. Igrzyska popierali znani z cytatów Cyceron czy Pliniusz. U nas wymiar sprawiedliwości kibicuje. Politykom