Owsiak we własnych sidłach Polaryzacja szkodzi WOŚP

Jerzy Owsiak zawsze skutecznie przekonywał opinię publiczną, że jego działalność charytatywna bardziej łączy, niźli dzieli Polaków. Ostatnie lata mocno nadkruszyły ten obraz. Otwarcie grając do jednej bramki z liberalno-postkomunistycznym obozem politycznym, lider inicjatyw kojarzonych z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy podzielił ludzi na tych dobrych i na tych, z którymi trzeba wygrać jak z sepsą. Susan Sontag, autorka słynnego eseju „Choroba jako metafora”, miałaby niezły materiał badawczy dotyczący stygmatyzacji dzięki coraz bardziej spiętemu luzakowi ze Złotego Melona.

Jerzy Owsiak od dekad miał na pieńku ze środowiskami prawicowymi, konserwatywnymi, radiomaryjnymi. Rzecz długo sprowadzała się do mniejszych lub większych wzajemnych złośliwości. Kredyt zaufania dali przed laty Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy, o czym mówią publicznie, ludzie zdecydowanie na prawo, w tym Jan Pospieszalski. Z czasem przybyło utarczek. I procesów, gdy pojawiły się zarzuty o brak