Od kamiennego wybrzeża zimnego Pacyfiku dzieli nas w tej chwili jakieś 300 metrów. Groźny żywioł jest bardzo blisko nas. Intuicja podpowiada, aby podejść nieco wyżej. W pobliżu widzimy stojący znak. Z wymalowaną wielką oceaniczną falą. I napisem: „Zona de amenaza – tsunami”.
Trudno polubić takie miejscowości. Na pierwszy rzut oka nie ma w nich absolutnie żadnej atrakcji. Otwierając turystyczne przewodniki, znajdujemy o nich zwykle jedynie dwa, czasem trzy słowa wzmianki: ot, dogodne miejsce przesiadkowe. Poza tym nic. Bo rzeczywiście z turystycznego punktu widzenia nie ma po co tu przyjeżdżać.
Skoro więc papierowy przewodnik zawiódł, w poszukiwaniu jakichkolwiek informacji o moim celu podroży zaczynam wertować hiszpańskojęzyczne strony. I cóż, tu też nie jest lepiej. Poza krótką adnotacją, że taka mieścina w ogóle istnieje, praktycznie cisza. Z lakoniczną samotną informacją o prawdopodobnej liczbie mieszkańców chilijskiej osady na południe od niepozornego estuarium
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów oraz lektora na gazetapolska.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu www.gazetapolska.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas [email protected]
