Tusk kłamie ze strachu…

Donald Tusk jest dobrym produktem filozofii postprawdy, z której osobiście nie zdaje sobie oczywiście sprawy, ale w sposób udany imituje wymagane przez nią schematy.

Człowiek pełniący obowiązki premiera rządu RP jest nie tylko nastawiony jedynie na propagandowy i doraźny efekt wypowiadanych przez siebie słów, lecz także zupełnie nie przykłada wagi do formułowanych przez siebie zobowiązań i twierdzeń.

Tusk teraz jest największym orędownikiem powodzian, aby za kilka tygodni zupełnie o tym zapomnieć i podryfować w mówienie o tematach, które wtedy przyniosą mu większe poparcie. Niebezpieczeństwo takiej postawy sprowadza się do klasycznego „paradoksu kłamcy”. Nawet gdy kłamca mówi, że kłamie, nie możemy być pewni, że wypowiada prawdziwe zdanie. 

Ludzie hołdujący filozofii postprawdy uważają, że klasyczne pojęcie „Prawda Jedyna” zostało już na tyle rozryte i zdemontowane, że nie należy się w ogóle liczyć z prawdą jako kryterium oceniającym zgodność twierdzenia z