Czarne tygodnie

Listopad, a zwłaszcza jego druga połowa, to „black weeks”, czas wyprzedaży. Wygląda na to, że ten zwyczaj wszedł do Polski nie tylko na poziomie portali i galerii, lecz także planowanej przez szykującą się do władzy ekipę polityki. 

Tak rozumieć trzeba to, co zrobiono pod koniec ubiegłego miesiąca z Orlenem, gdy w jeden dzień koncern i jego udziałowcy, więc i państwo polskie, stracili miliardy. Ktoś też pewnie zarobił, jak to z krachami bywa, tylko czy będziemy mieli jeszcze instytucje chcące to badać? Komisje śledcze na razie zajmować się będą polowaniami na przeciwników Donalda Tuska, inne sprawy muszą zaczekać. Orlen już stracił dużo, a politycy zapowiadają, że zabiorą mu więcej – z kasy i z pozycji na rynku. Finałem będzie zapewne sprzedaż grubo poniżej wartości i oddanie sektora paliw komuś z zewnątrz. I tak oto czarne tygodnie staną się miesiącami, potem latami. Być może nawet zupełnie dosłownie. Atomu bowiem też już raczej nie będzie, wystraszone