Wsiąść do kolejki byle jakiej… Przejażdżka nad przepaścią

Logika i racjonalny umysł podpowiadają jasno. Do takiej kolejki linowej raczej się nie wsiada. Bo pordzewiała. Bo z dziurawym dachem. Bo z niedomykającymi się drzwiczkami. A jednak…

– A może chcielibyście przedostać się na drugą stronę? – z okienka pobliskiej stacji wychyla się do nas ubrany w czarny sweterek mężczyzna.

– No widzi pan… Tak właśnie sobie myślimy, że może warto by spróbować… – odpowiadam nieśmiało łamaną cyrylicą. Zupełnie zgodnie z prawdą. Bo jakkolwiek wizyta w tej zapomnianej przez świat gruzińskiej wiosce nie była w naszych planach, to skoro już tutaj jesteśmy… I skoro przed nami pamiętająca radzieckie czasy kolejka z dziurawym dachem, wyglądem w żadnym wypadku nie zachęcającym do wejścia, a już na pewno nie do przejechania się nad 350-metrową przepaścią. 

– Wchodzicie więc czy nie wchodzicie? Bo jeśli tak, to muszę zadzwonić do stacji po drugiej stronie, aby was zapowiedzieć – pan ze stacji przerywa moje rozmyślania,