Kryształowe lustro z Azji. Petronas Towers

Są tym, czym Koloseum dla Rzymu. Czym wieża Eiffla dla Paryża. Albo czym budynek słynnej Opery dla Sydney. To dzięki nim prawie każdy, kto je zobaczy, domyśla się, w jakim mieście się znalazł.

Sterylny bezzałogowy pociąg sunie nad miastem, powoli oswajającym się z zapadającym zmrokiem. Pojazd wjeżdża właśnie na kolejny most. Stąd będzie widać lepiej. Noc w Kuala Lumpur jest wyjątkowa. Miliony jasnych punkcików oświetlają ciemne kontury drapaczy chmur. Migające reflektory jadących samochodów przypominają wielkie, usystematyzowane mrowisko, w którym każda mrówka dokładnie wie, co, kiedy i po jakiej trajektorii ma robić. Część aut skręca w prawo, pozostałe – po wjechaniu na wijący się coraz wyżej i wyżej asfaltowy ślimak – odbiją w lewo. Zaś jeszcze inna grupa płynnie zajmie w tym czasie czwarty i piąty pas kualalumpurskiego highwayu. Bez żadnych gwałtownych hamowań, niepotrzebnych przyśpieszeń. Z azjatycką płynnością. 

Nad poruszającymi się jasnymi